Ένας πλανήτης που μπορεί να μας φιλοξενήσει βρέθηκε 146 έτη φωτός μακριά μας: Απλά έχει -70 βαθμούς
Ο πλανήτης εντοπίστηκε πρώτη φορά από ερασιτέχνες, μεταξύ των οποίων... ένας μαθητής λυκείου. Η απόστασή του θεωρείται πολύ κοντινή στη Γη.
Ένας νέος πλανήτης που πιθανώς μπορεί να φιλοξενήσει ανθρώπους ανακαλύφθηκε από τους αστρονόμους μόλις 146 έτη φωτός μακριά από τη Γη, με τη μετοίκηση εκεί ωστόσο να είναι δύσκολη για αρκετούς λόγους.
Ο πλανήτης ονομάζεται HD 137010 b και περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι σαν τον ήλιο, ενώ εκτιμάται ότι είναι 6% μεγαλύτερος από τη Γη.
Σύμφωνα με τον Guardian, μια διεθνής ομάδα επιστημόνων από την Αυστραλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και τη Δανία αναγνώρισε τον νέο πλανήτη, χρησιμοποιώντας δεδομένα που συλλέχθηκαν το 2017 από αποστολή του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler της NASA, γνωστή ως K2.
Η Δρ. Chelsea Huang, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Νότιου Κουίνσλαντ (USQ) στην Αυστραλία, δήλωσε ότι ο πλανήτης έχει τροχιά παρόμοια με της Γης, περίπου 355 ημερών.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο πλανήτης έχει «περίπου 50% πιθανότητα να βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη» του αστέρα γύρω από τον οποίο περιστρέφεται.
«Αυτό που είναι πολύ συναρπαστικό σχετικά με αυτόν τον συγκεκριμένο πλανήτη στο μέγεθος της Γης είναι ότι το αστέρι του απέχει μόνο (περίπου) 150 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα», δήλωσε η Huang, μία από τις συγγραφείς της έρευνας, η οποία δημοσιεύτηκε στο Astrophysical Journal Letters αυτήν την εβδομάδα.
«Ο επόμενος καλύτερος πλανήτης γύρω από ένα αστέρι σαν τον ήλιο, σε κατοικήσιμη ζώνη, (ο Kepler-186f) είναι περίπου τέσσερις φορές πιο μακριά και 20 φορές λιγότερο φωτεινός», σημείωσε η Huang.
Μαθητής λυκείου στην ομάδα που τον εντόπισε
Ο HD 137010 b εντοπίστηκε όταν πέρασε για λίγο μπροστά από το αστέρι του, με αποτέλεσμα ένα μικροσκοπικό συμβάν εξασθένισης.
Αυτό το αμυδρό σήμα εντοπίστηκε αρχικά από μια ομάδα «πολιτών» επιστημόνων - συμπεριλαμβανομένου του πρώτου συγγραφέα της μελέτης, Δρ. Alexander Venner, όταν ήταν ακόμα μαθητής λυκείου.
«Συνέβαλα σε αυτό το πρόγραμμα επιστήμης των πολιτών που ονομάζεται Κυνηγοί Πλανητών όταν ήμουν στο σχολείο και ήταν ένα μεγάλο μέρος για το πώς ασχολήθηκα με την έρευνα», δήλωσε ο Venner, ο οποίος ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Νότιου Κουίνσλαντ στην Αυστραλία.
«Ήταν μια εκπληκτική εμπειρία να επιστρέψω σε αυτό το έργο και να ‘σκάψω’ σε μια τόσο σημαντική ανακάλυψη», είπε.
«Θα τον παρατηρήσουμε με την επόμενη γενιά τηλεσκοπίων»
Η πρώτη αντίδραση της ομάδας στην ανακάλυψη ήταν «ότι αυτό δεν μπορεί να είναι αλήθεια», σημείωσε η Huang. «Αλλά ελέγξαμε δυο και τρεις φορές τα πάντα και... είναι ένα τυπικό παράδειγμα διέλευσης ενός πλανήτη».
Η φωτεινότητα και η εγγύτητα του αστεριού γύρω από το οποίο περιστρέφεται ο πλανήτης το θέτει «εντός εμβέλειας (παρατήρησης) από την επόμενη γενιά τηλεσκοπίων», εξήγησε η Huang. «Είμαι σίγουρη ότι αυτός θα είναι ο πρώτος στόχος που θα παρατηρηθεί όταν η τεχνολογία φτάσει εκεί».
«Παγωνιά» στην επιφάνεια του πλανήτη
Το αστέρι γύρω από το οποίο περιστρέφεται ο πλανήτης HD 137010 b είναι πιο δροσερό και λιγότερο φωτεινό από τον ήλιο μας, πράγμα που σημαίνει ότι η θερμοκρασία στην επιφάνεια του πλανήτη μοιάζει περισσότερο με αυτή του Άρη και θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι κάτω από τους -70 βαθμούς Κελσίου.
Η Δρ. Sara Webb, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο Swinburne της Αυστραλίας, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε ότι η ανακάλυψη ήταν «πολύ συναρπαστική».
Ωστόσο, υπογράμμισε ότι χρειάζονται περισσότερα αποτελέσματα για να ταξινομηθεί ο υποψήφιος πλανήτης ως επιβεβαιωμένος εξωπλανήτης. «Υπάρχει μόνο μία διέλευση (που ανιχνεύθηκε) και συνήθως στην πλανητική επιστήμη μιλάμε για το χρυσό πρότυπο των τριών (ανιχνεύσεων)», ανέφερε.
«Είναι κοντά, αλλά θα μας έπαιρνε δεκάδες χιλιάδες χρόνια για να φτάσουμε»
Το ότι ο πλανήτης μοιάζει με τη Γη είναι μια συναρπαστική πιθανότητα, αλλά η Webb είπε ότι θα μπορούσε επίσης «να είναι κάτι που ονομάζεται σούπερ χιονόμπαλα». Δηλαδή «ένας μεγάλος παγωμένος κόσμος που ενδεχομένως έχει πολύ νερό, αλλά μεγάλο μέρος του είναι παγωμένο».
Αν και ο πλανήτης «βρίσκεται πολύ κοντά στην ευρύτερη κλίμακα του γαλαξία μας», η Webb τόνισε ότι «αν προσπαθούσαμε να φτάσουμε εκεί, θα μας έπαιρνε δεκάδες χιλιάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια ταξιδεύοντας με τις τρέχουσες ταχύτητες που μπορούμε».
